فضای خود را ارتقا دهید: شیرجه ای عمیق در انتخاب و سبک میز ناهارخوری مدرن

آشنایی با مواد و دوام میز ناهارخوری مدرن

جوهر طراحی مدرن اغلب در انتخاب متفکرانه مواد نهفته است. هنگام انتخاب یک میز ناهار خوری مدرن، متریال آن فقط جنبه زیبایی شناختی ندارد، بلکه عامل مهمی در دوام، نگهداری و نحوه قرار گرفتن این میز در زندگی روزمره شما است. میزهای مدرن اغلب دارای کامپوزیت های شیشه ای، چوب طبیعی یا مرمر/سنگ هستند که هر کدام حسی متمایز ارائه می دهند و به مراقبت خاصی نیاز دارند.

میزهای شیشه ای: خطوط براق و درک فضا

شیشه سنگ بنای طراحی مدرن مینیمالیستی و معاصر است. حسی سبک و مطبوع ایجاد می‌کند و می‌تواند با مسدود نکردن بصری فضا، فضاهای کوچک‌تر غذاخوری را به‌طور قابل‌توجهی بزرگ‌تر نشان دهد. شیشه ایمنی سکوریت استاندارد برای رومیزی ها است که دوام عالی در برابر حرارت و خراش ارائه می دهد. ملاحظات اصلی نگهداری، پاک کردن مکرر سطح برای عاری از اثر انگشت و لکه، حفظ کیفیت بکر و بازتابنده آن است.

چوب جامد و گزینه های چوب مهندسی شده

در حالی که چوب یک ماده سنتی است، میزهای مدرن اغلب از آن در اشکال براق و بدون تزئین استفاده می کنند، شاید با طرح های پایه منحصر به فرد. گزینه هایی مانند گردو، بلوط یا چوب احیا شده گرما و بافت طبیعی را به یک محیط مدرن می آورند. چوب جامد ماندگاری بی‌نظیری را ارائه می‌دهد و می‌توان آن‌ها را بازسازی کرد، اما مستعد تغییرات در رطوبت است. چوب مهندسی شده، مانند روکش روی ام دی اف، می تواند زیبایی خاصی را با هزینه کمتر به دست آورد و اغلب پایداری بهتری در برابر تاب برداشتن دارد، اگرچه تعمیر خراش های عمیق ممکن است سخت تر باشد.

اندازه و شکل بهینه برای فضای غذاخوری مدرن شما

انتخاب اندازه و شکل صحیح هم برای عملکرد و هم برای جریان بسیار مهم است. یک میز ناهار خوری مدرن باید به راحتی در داخل اتاق قرار گیرد و حداقل 36 اینچ فاصله بین لبه میز و هر دیوار یا مبلمان را برای سهولت حرکت و عقب نشینی صندلی ایجاد کند. نادیده گرفتن این جنبه عملی می تواند ظاهر پیچیده و بی نظمی را که طراحی مدرن برای آن تلاش می کند، نفی کند.

مستطیل در مقابل گرد: در نظر گرفتن جریان و نشستن

میزهای مستطیلی رایج ترین انتخاب هستند که ظرفیت صندلی را به حداکثر می رساند و در اتاق های طولانی و باریک به خوبی کار می کند. آنها یک خط بصری واضح ارائه می دهند که فضا را لنگر می اندازد. با این حال، میزهای گرد برای ترویج گفتگو بسیار عالی هستند، زیرا همه افراد ناهارخوری مستقیماً با یکدیگر روبرو می شوند. آنها همچنین در اتاق های مربع کوچکتر و گوشه های ناهارخوری به خوبی کار می کنند، زیرا عدم وجود گوشه های تیز اجازه می دهد تا جریان ترافیک روان تر در اطراف میز وجود داشته باشد.

جدول زیر یک مرجع سریع برای حداقل ظرفیت های عملی صندلی بر اساس شکل ها و اندازه های رایج ارائه می دهد:

ادغام فرم و عملکرد با طراحی پایه

یک تمایز کلیدی در میز ناهارخوری مدرن طراحی پایه است. بر خلاف میزهای چهارپای سنتی، پایه های مدرن اغلب از عناصر مجسمه ای و معماری استفاده می کنند که به ویژگی تعیین کننده میز تبدیل می شوند. انتخاب پایه نیز تاثیر عملکردی قابل توجهی بر راحتی و انعطاف پذیری صندلی دارد.

• پایه های پایه: یک ستون مرکزی یا پایه تک و سنگین، حداکثر فضای پا و انعطاف پذیری صندلی را در کل محیط میز فراهم می کند. این به ویژه برای میزهای گرد و مربع مفید است، زیرا پاهای گوشه ای را که قرار دادن صندلی را محدود می کنند، از بین می برد.
• پایه های پایه / دال: اینها دارای دو تکیه گاه عمودی عریض هستند که توسط یک برانکارد متصل شده اند. آنها پایداری عالی را برای میزهای مستطیلی بلند و سنگین ارائه می دهند و یک عنصر بصری قوی و افقی ایجاد می کنند. آنها کاربردی هستند، اما موقعیت تکیه گاه های پایه می تواند گاهی اوقات در نشستن در انتهای میز اختلال ایجاد کند.
• پایه های عنکبوتی یا هندسی: این طرح های معاصر اغلب از قاب های فلزی یا چوبی متقاطع برای ایجاد جلوه ای چشم نواز و مجسمه ای استفاده می کنند. در حالی که زیبایی بسیار بالایی دارند، پیچیدگی آنها باید بررسی شود تا اطمینان حاصل شود که مانع از قرار دادن صندلی یا فضای پا برای مهمانان نمی شود.

دستیابی به ظاهر منسجم مدرن با صندلی

انتخاب صندلی ناهارخوری به اندازه خود میز برای تکمیل زیبایی مدرن اهمیت دارد. هدف ایجاد حس هماهنگی بدون نیاز به تطابق دقیق قطعات است. طراحی مدرن بازی بین بافت ها و اشکال را تشویق می کند.

این استراتژی های کلیدی را برای جفت شدن در نظر بگیرید:

• مواد کنتراست: یک میز چوبی با بافت سنگین را با صندلی های روکش شیک و کم حاشیه یا یک میز شیشه ای با صندلی های مینیمالیستی با قاب فلزی ست کنید. این کنتراست از یکپارچه به نظر رسیدن مجموعه جلوگیری می کند و به عمق بصری می افزاید.
• یک پالت رنگ یکپارچه را حفظ کنید: حتی اگر مواد متفاوت باشد - مثلاً میز لمینت سفید مات و صندلی‌های چوبی - که به رنگ‌های خنثی یا تک رنگ (سفید، خاکستری، مشکی یا تن‌های چوب طبیعی) چسبیده‌اند، این مجموعه را به‌طور یکپارچه به هم متصل می‌کند، که مشخصه سبک مدرن است.
• یک نیمکت را معرفی کنید: یک نیمکت بلند و بدون پشت در یک طرف یک میز مستطیلی، جایگزین مدرن محبوبی برای صندلی های سنتی است. این فضا را به حداکثر می‌رساند، صندلی‌های انعطاف‌پذیر را ارائه می‌دهد و یک خط افقی تمیز و تمیز ارائه می‌کند که هندسه معاصر فضا را تقویت می‌کند.