چگونه صندلی های اتاق ناهارخوری را انتخاب کنید که در واقع برای فضای شما کار می کنند

چرا صندلی های اتاق ناهار خوری سزاوار فکر بیشتر از آنچه بیشتر مردم به آن ها می دهند؟

صندلی های ناهار خوری یکی از پرکاربردترین مبلمان در هر خانه ای هستند. یک خانوار متوسط از هر کجا خرج می کند 45 دقیقه تا بیش از 2 ساعت در روز روی میز ناهار خوری نشسته اند - و این تعداد در طول تعطیلات، مهمانی های شام یا خانه هایی که میز ناهار خوری به عنوان فضای کاری دو برابر می شود، به شدت افزایش می یابد. با وجود این، اکثر خریداران تقریباً به طور کامل بر روی ظاهر صندلی ها تمرکز می کنند و زمان بسیار کمتری را صرف ارزیابی احساس واقعی آنها برای نشستن طولانی مدت می کنند.

حق صندلی های ناهارخوری باید چندین الزام را به طور همزمان برآورده کنند: آنها باید به درستی با ارتفاع میز مطابقت داشته باشند، با ابعاد فیزیکی افرادی که از آنها استفاده می کنند، تناسب داشته باشند، تمیز کردن منظم را حفظ کنند، زیبایی اتاق را تکمیل کنند و بعد از یک وعده غذایی کامل راحت بمانند. انجام هر یک از این اشتباهات ناامیدی ایجاد می کند که هر روز بیشتر می شود.

این راهنما در هر نقطه تصمیم گیری به صورت عملی عمل می کند - از اندازه و راحتی صندلی گرفته تا دوام مواد و سازگاری با سبک - بنابراین شما می توانید به جای یک اشتباه گران قیمت، انتخابی آگاهانه داشته باشید.

اندازه گیری درست قبل از هر چیز دیگری

سایز بندی رایج ترین قسمتی است که در خرید صندلی ناهار خوری اشتباه گرفته می شود، و یکی از مواردی است که پس از خرید، رفع اشتباهات در آن سخت تر است. سه اندازه گیری وجود دارد که بیشترین اهمیت را دارند: ارتفاع صندلی نسبت به ارتفاع میز، عرض صندلی و فاصله بین صندلی ها.

ارتفاع صندلی و فاصله میز

قانون استاندارد این است که باید وجود داشته باشد 10 تا 12 اینچ فاصله بین بالای صندلی و سطح زیرین میز. ارتفاع بیشتر میزهای ناهارخوری بین 28 تا 30 اینچ است که به معنای صندلی های ناهارخوری با ارتفاع صندلی است. 17 تا 19 اینچ اکثر میزهای استاندارد را به راحتی جا دهید. اگر میز شما مدلی با ارتفاع 34 تا 36 اینچ است، به صندلی‌هایی با ارتفاع 24 تا 26 اینچ نیاز خواهید داشت – صندلی‌های غذاخوری استاندارد باعث می‌شود که غذاخوری‌ها به‌طور ناخوشایندی پایین بنشینند.

همیشه جدول خاص خود را به جای فرض اینکه ابعاد استاندارد اعمال می شود اندازه گیری کنید. میزهای مزرعه، میزهای چوبی اصلاح شده و قطعات سفارشی اغلب خارج از محدوده ارتفاع استاندارد قرار می گیرند و حتی یک خطای 1 اینچی در ارتفاع صندلی باعث ایجاد ناراحتی قابل توجهی در شانه ها و مچ دست در طول وعده های غذایی می شود.

عرض صندلی و فاصله برای هر نفر

حداقل اجازه دهید 24 اینچ عرض میز برای هر نفر برای اتاق آرنج راحت خود صندلی‌ها معمولاً بین 16 تا 22 اینچ عرض روی صندلی دارند، اما فضایی که صندلی روی میز اشغال می‌کند - با توجه به چارچوب و هر موقعیت جزئی به سمت بیرون - وسیع‌تر است. برای یک میز مستطیلی 6 نفره، طول کل 72 تا 84 اینچ حداقل عملی برای نشستن آرام است. پایین رفتن صندلی‌ها را مجبور می‌کند کنار هم لمس شوند، که باعث می‌شود کشیدن صندلی‌ها به داخل و خارج در طول وعده‌های غذایی طولانی‌تر مختل و تنگ شود.

عمق صندلی و ارتفاع پشتی

عمق صندلی - اندازه گیری از لبه جلوی صندلی تا پشتی - در حالت ایده آل باید بین 16 و 18 اینچ برای اکثر بزرگسالان صندلی‌های کم‌عمق‌تر از 16 اینچ، در طول ناهار خوری طولانی احساس می‌شوند و تکیه‌گاه ندارند. ارتفاع پشتی بیشتر یک اولویت زیبایی شناختی و راحتی است: صندلی های کم پشت (کمتر از 33 اینچ ارتفاع کل صندلی) احساس باز و مدرن می کنند، در حالی که صندلی های پشتی بلند (36 تا 48 اینچ) پشتیبانی از کمر و حضور رسمی تری را ارائه می دهند اما می توانند از نظر بصری بر اتاق کوچکتر تسلط داشته باشند.

سبک های صندلی غذاخوری و فضاهایی که در واقع مناسب هستند

تصمیمات سبک باید از معماری موجود اتاق و زبان طراحی میز ناشی شود - نه برعکس. رایج‌ترین اشتباهات استایل‌سازی شامل انتخاب صندلی‌هایی است که از نظر بصری به تنهایی جالب هستند، اما احساس ناهماهنگی یا به هم ریختگی را در زمینه ایجاد می‌کنند. در زیر یک تفکیک عملی از رایج‌ترین سبک‌های صندلی غذاخوری و بهترین کاربردهای آن‌ها ارائه شده است.

یکی از روش‌های محبوب، ترکیب عمدی سبک‌های صندلی است - برای مثال، قرار دادن دو صندلی روکش دار در موقعیت سر و پا و استفاده از چهار صندلی کناری منطبق در امتداد لبه‌های بلند. این در عین حال که چیدمان را منسجم نگه می دارد، به جذابیت بصری می افزاید. نکته کلیدی در ساخت صندلی های مختلط، حفظ یک عنصر ثابت در همه صندلی ها است، خواه رنگ، سطح پا، ارتفاع صندلی یا خانواده مواد باشد.

مواد: چه چیزی در مقابل آنچه که در عکس ها خوب به نظر می رسد

جنس یک صندلی ناهار خوری تعیین می کند که چگونه کهنه شود، تمیز کردن آن چقدر آسان است، وزن آن چقدر می تواند تحمل کند و در نهایت چه مدت قابل استفاده باقی می ماند. هر دسته از مواد شامل معاوضه‌های واقعی است، و اینکه چه عکس‌هایی به زیبایی در یک نمایشگاه می‌توانند عملکرد بسیار متفاوتی در خانه‌ای با کودکان، حیوانات خانگی یا سرگرمی‌های مکرر داشته باشند.

چوب جامد

چوب سخت - بلوط، گردو، راش، خاکستر - یکی از بادوام‌ترین و قابل تعمیرترین مواد صندلی موجود است. صندلی های ناهار خوری از چوب جامد خوش ساخت می توانند دوام بیاورند 20 تا 40 سال با نگهداری اولیه اتصالات نقطه اصلی خرابی هستند: به جای ساخت منگنه و چسب، به دنبال نازک کاری یا رولپلاکی بگردید، به خصوص در اتصالات ریل صندلی به پایه، که بیشترین استرس را در طول استفاده روزانه جذب می کند. چوب جامد در صورت خراشیدگی به راحتی قابل پرداخت است، تغییرات رطوبت را به خوبی تحمل می کند، و به جای خراب شدن، با خاصیت پیری خود پیر می شود.

صندلی های روکش شده: پارچه در مقابل چرم مصنوعی در مقابل چرم طبیعی

اثاثه یا لوازم داخلی راحتی را اضافه می کند، اما پیچیدگی تمیز کردن را ارائه می دهد. انتخاب صحیح به شدت به خانواده شما بستگی دارد:

• پارچه های پرفورمنس (بافته های کریپتون، سانبرلا): طراحی شده برای مقاومت در برابر لکه، رطوبت و سایش. بهترین انتخاب برای خانواده هایی که فرزندان خردسال دارند. گرانتر از قبل اما به طور چشمگیری ارزانتر از روکش کردن مکرر.
• ترکیب کتان و پنبه: جذاب و قابل تنفس است، اما به راحتی لکه می‌شود و سایش را سریع‌تر نشان می‌دهد. مناسب تر برای خانواده های بزرگسال یا صندلی هایی که به ندرت استفاده می شوند.
• چرم مصنوعی (PU/چرم وگان): به راحتی تمیز می شود و هزینه کمتری نسبت به چرم طبیعی دارد. با این حال، PU با کیفیت پایین شروع به کنده شدن و ترک خوردن در داخل می کند 3 تا 5 سال تحت استفاده منظم - رتبه بندی مقاومت لایه برداری را هنگام مقایسه محصولات بررسی کنید.
• چرم اصل: بادوام ترین گزینه اثاثه یا لوازم داخلی اگر به خوبی نگهداری شود. چرم با دانه بالا با افزایش سن از نظر ظاهری بهبود می یابد و در برابر پارگی بسیار بهتر از جایگزین های چسبانده شده یا با دانه های اصلاح شده مقاومت می کند. برای جلوگیری از ترک خوردن در محیط های خشک، هر 6 تا 12 ماه یکبار به تهویه مطبوع نیاز دارد.

قاب های فلزی

فریم های فولادی و آلومینیومی در صندلی های ناهارخوری معاصر و صنعتی رایج است. فولاد با پوشش پودری بسیار بادوام و مقاوم در برابر خراش است. حداقل به دنبال ضخامت پوشش باشید 60 تا 80 میکرون برای دوام در سطح مبلمان آلومینیوم سبک تر است و به طور طبیعی در برابر زنگ زدگی مقاوم است و آن را برای فضاهای ناهار خوری در نزدیکی آشپزخانه هایی با رطوبت بالاتر عملی می کند. ضعف در صندلی های غذاخوری با اسکلت فلزی معمولاً سر خوردن کف است - کلاهک های پلاستیکی ارزان به سرعت از بین می روند و کف چوب های سخت یا کاشی را خراش می دهند. جایگزینی آنها با کلاهک های فولادی با نوک نمدی، ارتقای ارزان قیمتی است که ارزش آن را دارد که فوراً روی هر صندلی با پایه فلزی انجام شود.

پلاستیک قالبی و پلی پروپیلن

صندلی‌های پوسته‌ای پلی پروپیلن - دسته‌بندی گسترده‌ای که شامل بسیاری از طرح‌های تحت تاثیر Eames و سبک اسکاندیناویایی است - سبک وزن، قابل رویت کردن و تمیز کردن هستند. آنها ذاتا ارزان نیستند: صندلی های PP با کیفیت بالا از رزین تثبیت شده در برابر اشعه ماوراء بنفش استفاده می کنند که در برابر زرد شدن و ترک خوردن مقاومت می کند و دارای رتبه بندی هستند. 250 تا 330 پوند بار استاتیک شاخص کیفیت کلیدی، ضخامت و انعطاف پوسته است: یک پوسته PP خوب ساخته شده، در زیر وزن بدن، بدون وقفه خمیده می شود، و کمی با وضعیت بدن مطابقت دارد. پوسته های نازک و سفت و سخت در نقاط تنش - به ویژه در اطراف سخت افزار اتصال پا - در عرض چند سال پس از استفاده منظم ترک می خورند.

عوامل راحتی که اکثر خریداران نادیده می گیرند

ارزیابی جذابیت بصری در نمایشگاه یا عکس محصول آسان است. راحتی در یک مهمانی شام 90 دقیقه ای وجود ندارد. چندین عامل ساختاری تعیین می‌کنند که آیا صندلی‌های غذاخوری در طول دوره‌های طولانی نشستن راحت می‌مانند یا خیر، و بیشتر آنها در تصاویر بازاریابی نامرئی هستند.

زاویه صندلی و چنگک پشتی

یک صندلی ناهار خوری باید همسطح یا با زاویه کمی به عقب باشد - نه بیشتر از 2 تا 3 درجه . شیب بیشتر به سمت عقب باعث می شود دراز بکشید، که برای صندلی استراحت خوب است، اما باعث خمیدگی و کشیدگی کمر در میز ناهارخوری می شود، جایی که بالاتنه شما باید قائم باشد تا راحت به غذا برسد. چنگک پشتی - زاویه پنل پشتی نسبت به عمودی - باید به طور مشابه در صندلی های غذاخوری ظریف باشد: 5 تا 10 درجه از عمودی محدوده عملی است. صندلی هایی با زوایای خمیدگی تهاجمی تر برای موقعیت های ناهار خوری معمولی یا نشستن در بار مناسب تر هستند.

چگالی فوم صندلی و ساختار

صندلی های ناهارخوری روکش شده با صندلی های بالشتک دار از نظر کیفیت فوم بسیار متفاوت هستند. به دنبال a چگالی کف حداقل 1.8 پوند بر فوت³ برای کاربردهای صندلی ناهار خوری - فوم متراکم تر (2.0 تا 2.5 پوند بر فوت³) تحت فشرده سازی مکرر شکل خود را طولانی تر نگه می دارد. صندلی‌های با فوم بسیار نرم یا نازک در یک نمایشگاه کوتاه احساس راحتی می‌کنند، اما در عرض چند ماه پس از استفاده فشرده می‌شوند و شما را به طور موثری روی بستر سخت زیر آن می‌نشینند. برخی از تولیدکنندگان از رویکرد لایه‌ای استفاده می‌کنند - یک فوم پایه محکم‌تر که روی آن یک لایه راحتی نرم‌تر است - که هم دوام و هم راحتی فوری را فراهم می‌کند.

دسته بازو: وقتی کمک می کنند و وقتی مانع می شوند

صندلی‌های کنار میز ناهارخوری در طول وعده‌های غذایی طولانی‌تر به راحتی می‌افزایند، اما یک محدودیت عملی ایجاد می‌کنند: تکیه‌گاه‌ها باید پیش‌بند میز (ریل ساختاری زیر میز) را تمیز کنند تا صندلی به طور کامل به زیر میز فشار داده شود. بیشتر پیشبندهای میز ناهارخوری می نشینند 25 تا 27 اینچ از کف . اگر دسته‌های صندلی در ارتفاع 26 اینچی یا بالاتر قرار بگیرند، روی پیش‌بند می‌نشینند و از لغزش صندلی در زیر صندلی جلوگیری می‌کنند و افراد ناهارخوری را مجبور می‌کند دورتر از میز بنشینند. قبل از خرید صندلی راحتی برای هر میز با ساختار پیش بند قاب سنتی، فاصله پیش بند را اندازه بگیرید.

چند صندلی برای خرید و نحوه برنامه ریزی برای انعطاف پذیری

اکثر خانوارها تعداد افراد بیشتری را نسبت به چیدمان غذاخوری استانداردشان دست کم می گیرند. خرید دقیقاً به همان اندازه صندلی‌های میز شما هیچ حاشیه‌ای برای مهمانان باقی نمی‌گذارد - و اضافه کردن صندلی‌ها بعداً اغلب به معنای برخورد با ست‌ها یا صندلی‌های نامتناسب است که دیگر در همان روکش موجود نیستند.

یک قانون عملی خرید است دو صندلی اضافی فراتر از تعداد صندلی‌های معمولی‌تان، در اتاقی نزدیک یا در کمد چیده شده، مطابق با مجموعه اصلی. برای خانوارهایی که به طور منظم مجالس را میزبانی می کنند، سرمایه گذاری کنید چهار صندلی کناری روی هم در سبکی مکمل اما کمی متفاوت، صندلی‌های سرریز انعطاف‌پذیری را فراهم می‌کند که به جای بداهه، عمدی خوانده می‌شود.

میزهای ناهار خوری قابل افزایش محاسبات را به طور قابل توجهی تغییر می دهد. میزی که از ظرفیت 6 تا 10 صندلی گسترش می‌یابد، به شما نیاز دارد که صندلی‌هایی را برای پیکربندی توسعه‌یافته در اختیار داشته باشید و آن‌ها را ذخیره کنید - معمولاً به این معنی است که در مجموع 10 صندلی به جای 6 صندلی، با 4 صندلی در زمانی که برگ‌های پسوند استفاده نمی‌شوند، ذخیره می‌شوند. قبل از خرید، فضای ذخیره‌سازی صندلی‌های اضافی را برنامه‌ریزی کنید، زیرا صندلی‌های ناهارخوری با اندازه کامل بیش از آنچه که اکثر مردم پیش‌بینی می‌کنند نیاز به فضای ذخیره‌سازی اختصاصی دارند.

چک لیست عملی قبل از خرید

قبل از نهایی کردن خرید هر صندلی ناهارخوری، این نکات تاییدیه عملی را دنبال کنید تا از رایج ترین و پرهزینه ترین اشتباهات جلوگیری کنید:

• ارتفاع میز خود را اندازه بگیرید و تأیید کنید که ارتفاع صندلی صندلی 10 تا 12 اینچ از سطح میز فاصله دارد.
• اطمینان حاصل کنید که دسته های دسته (در صورت وجود) وقتی به طور کامل به داخل فشار داده می شوند، سطح زیرین پیش بند میز را پاک می کنند.
• تعداد کل صندلی های مورد نیاز خود را تأیید کنید، از جمله وسایل اضافی برای مهمانان، و بررسی کنید که فضای ذخیره سازی برای قطعات سرریز وجود داشته باشد.
• رتبه بندی ظرفیت وزن را با سنگین ترین فرد بزرگسالی که مرتباً از صندلی استفاده می کند بررسی کنید - وزن استاندارد 250 پوند برای اکثر خانواده ها کافی است، اما گزینه های سنگین وزن 350 پوندی در دسترس هستند و در صورت نیاز ارزش مشخص کردن را دارند.
• کدهای تمیز کردن اثاثه یا لوازم داخلی را درخواست یا بازبینی کنید: W (تمیزکننده مبتنی بر آب)، S (فقط حلال)، WS (هر کدام)، یا X (فقط جاروبرقی). صندلی های دارای رتبه X برای استفاده در غذاخوری غیرعملی هستند و باید از آنها اجتناب شود.
• در صورت خرید آنلاین، قبل از سفارش مجموعه کامل، سیاست مرجوعی یا تعویض را تأیید کنید - در صورت امکان ابتدا یک صندلی سفارش دهید و تناسب، راحتی و تکمیل را شخصاً قبل از انجام تعهد ارزیابی کنید.
• اگر صندلی‌ها سفارشی ساخته شده‌اند، زمان تحویل را بررسی کنید - اثاثه یا لوازم داخلی سفارشی و قطعات چوب جامد اغلب حمل می‌شوند زمان تحویل 8 تا 16 هفته ، که مهم است اگر خانه جدیدی را مبله می کنید یا قبل از یک رویداد خاص آن را تعویض می کنید.